Copyright 2017 - Ekip Tiyatrosu

Popüler Gerçek bizi kendimizle yüzleştiriyor!

En son ne zaman tiyatroya gittiniz? Ben epeydir gitmemiştim (epeydir dediğim 3-5 ay) ama oyun izlemeye bayılırım ve fakat eleştirmen damarım orada da tutar. Türk sinemasının dertlerine tasalanırken insan bir de tiyatronun, tiyatrocuların haline üzülmeye başlıyor. Her temsilde kafamda deli sorular; “neden hep aynı dekorlar, neden hep bu yüzyıllardır oynanan oyunlar? Türk tiyatrosu böyle mi yakalayacak günümüz seyircisini?”

Haddim olmayarak oyunculuğa da bulaştım. Selin Atasoy’un yazdığı, Okan Bayülgen’in yönettiği Eğlenceli Cinayetler Kumpanyası’nda 2 yıl oynadım. Güzel gitti, güzel bitti o iş ama şimdi dönüp bakınca; Türk tiyatrosunun kıymetli oyuncularına, benimle aynı sahnede oynamayı kabul ettikleri, her acemiliğime katlandıkları ve yüreklendikleri için minnettarım. Tiyatro oyunculuğu bu “oyunculuk” işinin şahikası, herkes yapamaz, yapmamalı.

Popüler Gerçek’i izlerken en çok bunu düşündüm çünkü sahnede aynı sahneyi paylaştığım insanlar var; Kerem Atabeyoğlu, Almıla Uluer ve Nihal Usanmaz... Öyle güzel oynuyorlar, rollerine öyle güzel girmişler ki insan onların, evlerine gidip odasında maket yaparken muhabbet ettiği “Kerem abi”, patates salatasını yediği “Almılacım”,birlikte profiteröl kaşıklarken dertleştiği “Nihale” olduğunu unutuyor. Helal olsun arkadaşlarıma... Hayran oldum, gurur duydum!

Gelelim oyuna... Popüler Gerçek çok iyi yazılmış bir oyun, modern bir text ve neredeyse devrimci bir tarafı var. Oyunu izlerken aklıma hep aynı şey geldi; “bunun filmini kim yapacak!”

İçinde hem komedi hem gerilim hem de bolca toplumsal saptama var. Artık ekranlara bakarak yaşadığımız bir hayat var; televizyon, bilgisayar, cep telefonu ekranları ve bu ekranlardan gün boyunca manipüle ediliyoruz ve bizzat bu manipülasyonun bir parçası haline geliyoruz. Oyuncu olmadan oynadığımdan bahsetmiştim ya, hepimiz oynuyoruz işte o ekranlara; berbat bir yemeğin, çok sıkıldığımız bir tatilin ve neredeyse her şeyin fotoğrafını çekip paylaşıyoruz. Çünkü çok önemli, zengin ve mutluyuz ama gerçek öyle mi? Her şey bir avuç ‘layk’ için!

Peki bu bir savaş mı? Elbette değil, hepimiz çoktan esir alındık, parçalanıp yenildik ve sindirildik. Teknoloji bizi yok etti, sayısal karakterlere çevirdi. Popüler Gerçek bunun farkına varmanızı öyle güzel sağlıyor ki; oyunda sahneye kurulmuş ekranlar var ve orada tam karşınızda karakterler kendi savunmalarını, özeleştirilerini yaparken siz sahneye bakmak yerine aksiyonu o ekranlardan takip ediyorsunuz. Çaktırmadan yakınımdakilere baktım, evet hepimiz aynı haldeyiz!

Yapacak hiçbir şey yok, oyundaki başkarakterin denediği anarşist çözümler fanteziden ibaret. HD, Full HD, 4K... Pixeller küçülüyor, ekranlar büyüyor, teknoloji hızını kesmiyor. Dünyada son birkaç insan kaldı sanırım özgür yaşayan, onlar da yakında yaşlılıktan ölecek. Sonra herkes cebindekinin kölesi!

İşte bazen, “arkadaşlarım davet etti, gideyim ayıp olmasın” diyerek salona girip böyle sarsılmış olarak çıkabiliyorsunuz. Çok ama çok uzun zamandır bu kadar zeki, eğlenceli ve doğru şeyler gösteren bir oyun izlememiştim, siz de görmelisiniz!

Tiyatro İstanbul & EKİP Tiyatrosu ortak yapımı olan Popüler Gerçek’i Cem Uslu yazdı ve yönetiyor. Oyunda Kerem Atabeyoğlu, Almıla Uluer Atabeyoğlu, Emel Çölgeçen, Nihal Usanmaz ve Cem Uslu rol alıyor. Oyunun Aralık ayı gösterim takvimi ise burada, iyi seyirler!

Murat Tolga Şen - Medya Radar - 4 Aralık 2016


Yazının orijinali için tıklayın.